Choroba głodowa

Występuje w pierwszych dziesięciu tygodniach życia młodych, rzadko w wieku późniejszym. Objawy; ptak często ziewa, dużo śpi, jest wrażliwy, gdy mu się przeszkadza, przeciąga się, często biegnie po jedzenie i nic nie zjadłszy, wraca na uprzednio zajmowane miejsce. Gdy weźmie się go na ręce i rozdmucha pióra na brzuchu, można zauważyć duże rozdęcie dolnej części brzucha. Chore ptaki muszą być oddzielone, czysto utrzymywane i leczone. Należy podawać wyłącznie okruszki sucharów i w dużych ilościach płatki owsiane. Wodę przegotowaną podajemy chłodną, z dodatkiem 1-4 kropli kwasu solnego z pepsyną. W pierwszym dniu dawkuje się kroplę w drugim dwie a w trzecim trzy krople itd. W następnych dniach pozostaje się już przy dawce 4 kropli. Wodę z kroplami należy podawać codziennie świeżą. Obserwuje się kał, który początkowo jest płynny, a po kilku dniach papkowaty i białawy bez innego zabarwienia. W tym stadium nie wolno podawać żadnych tłuszczów (Np. ziarna) oraz pokarmów zawierających białko, gdyż w razie nieprzestrzegania diety ptak dostaje drgawek i ginie. Należy pozostawać przy 4 kroplach dawki dziennej do czasu aż kał będzie miał zabarwienie ciemnozielone. Leczenie trwa od 4 do 6 tygodni.