Kanarki kolorowe

Prawie trzysta lat temu dokonywały się zmiany standardowego ubarwienia dzikiego kanarka w kierunku czterech podstawowych obecnie barw - żółtej, białej, szarozielonej i cynamonowej. Zmianom tym sprzyjały nowe warunki bytu, jakie stwarzała hodowla domowa, bez zagrożeń ze strony drapieżców. Hodowców nadal nie zadawalały uzyskane barwy. Skrzyżowano kanarka z ptakiem innego gatunku. W dalszym ciągu dokonuje się wielu krzyżówek z przeróżnymi ptakami z rzędu wróblowatych i prawie zawsze uzyskuje się bastardy nie nadające się do reprodukcji z powodu bezpłodności.

Na początku lat dwudziestych ubiegłego stulecia (inne źródła podają 1939 - 1944 ) Dams i Martens z Królewca dokonali pierwszej udanej krzyżówki kanarka z czyżykiem czerwonym, zwanym również czyżykiem kapucynkiem (Spinus cucullatus) pochodzącym zAmeryki Południowej. Kolorowy kanarek ma w porównaniu z kanarkiem harceńskim nieco uboższy śpiew. Dla hodowców kanarków kolorowych nie jest to jednak ważne. Uważają oni że piękno kolorów (dziś jest ich około dwieście) wynagradza im braki w śpiewie. Mimo to kanarki kolorowe są chętnymi śpiewakami. Śpiew ich jest mocno urozmaicony.

Jak podają źródła u kanarków szarozielonych barwna mutacja ukazała się z końcem XVI i początkiem XVII wieku. Z tych mutantów w wyniku krzyżowania wyselekcjonowanych osobników otrzymano w następnych pokoleniach kanarki o ubarwieniu żółtym, biały, oraz izabelowatym (jasnożółtawym). Krzyżując dalej poszczególne osobniki między sobą, otrzymano różne kombinacje upierzenia barwnego ptaków.

Kanarki zielone są najbardziej zbliżone swym ubarwieniem do ptaków z wysp Kanaryjskich. Są one silniejsze i płodniejsze od innych odmian barwnych kanarka i lepiej, według opinii znawców śpiewają. Gdy krzyżujemy kanarka zielonego z kanarkami innych barw, uzyskujemy poprawienie żywotności i zdrowotności otrzymanego z tej krzyżówki potomstwa. Krzyżując n.p z kanarkiem zielonym kanarki żółte o jaśniejszym ubarwieniu, otrzymujemy osobniki w intensywniejszym, jasnożółtym kolorze i osobniki zielone.

Kanarki żółte w różnych odcieniach, kanarki zółte z zielonymi lub burymi plamami (tak zwane przez hodowców szeki) pojawiają się w potomstwie krzyżówki kanarka żółtego z zółtym.

Kanarki białe bywają odmiany niemieckiej lub angielskiej. Pierwsze charakteryzują się występowaniem słabego zabarwienia żółtego na lotkach i zgięciu skrzydeł. Kojarzone między sobą kanarki niemieckie białe dają w następnym pokoleniu zawsze część osobników białych i część żółtych.

Kanarek izabelowaty, występuje w dwóch odmianach. W piórach występują barwniki; żółty i brunatny(czarnego brak). Odmiana ciemna (cynamonowa) oraz odmiana jasna (słomkowa) może być krzyżowana ze wszystkimi odmianami barwnymi kanarków, a w wyniku tych krzyżówek otrzymamy osobniki u których prawie z reguły grzbietowa strona ciała i skrzydła są izabelowate, a brzuszna strona ciała i nad ogonie są koloru właściwego dla odmiany użytej do tego krzyżowania.

Kanarek czerwony jak wszystkie odmiany które możemy hodować w wyniku krzyżowania z nim, przybiera swoją stałą barwę dopiero po przejściu pierwszego i drugiego pierzenia. Aby uniknąć błędnego koloru piór albo ich wypadania w czasie pierzenia lub między pierzeniami, kanarki czerwone lub ich mieszańce należy dobrze karmić podając dużo tartej marchwi, szpinak, mniszek lekarski, a więc dodatki zawierające dużo karotenu.

Kanarki rzędu 1 - lipochromowe
Kanarki rzędu 2 - czarne
Kanarki rzędu 3 - agatowe
Kanarki rzędu 4 - brunatne
Kanarki rzędu 5 - izabelowate